In de eerste maanden nadat ik teruggekomen was uit Portugal, zag ik in de Brug een aankondiging van een optreden van een Portugese groep Quatro Ventos. Ik was heel teruggetrokken en depressief, schoorvoetend ging ik toch naar Quirins aan de Waalkade. Daar kreeg het woord Saudades voor het eerst echt inhoud voor mij. Het trieste levensgevoel, ongelukkige liefde, de pijn over Portugal, Lena en David, het achterlaten.
Emanuel Pessanha in de eerste plaats, Servais Haanen, Ronald van Abel en Wout Pennings, ze hielden mijn band met mijn tweede vaderland in stand, ze zorgden dat ik het Portugees niet helemaal verleerde en ze lieten me genieten van hun liedjes over verdriet, mijn verdriet.
Door de jaren heen heb ik naar ze geluisterd op allerlei podia. Ook met andere muzikanten (Aili Deiwiks !). Maar voor mij blijven zij de Vier Windstreken. (Emanuel speelt nu met heel andere mensen, maar toch onder dezelfde naam.)
Zij hebben mijn pijn muziek gegeven, met hun wondermooie muziek hebben ze mijn treurende hart een beetje verwarmd.
Fado, gecultiveerde pijn.


Tudo isto é fado

Dat alles is fado

Perguntaste-me outro dia
Se eu sabia o que era o fado
Eu disse que não sabia
Tu ficaste admirado

Op een dag vroeg je mij
Of ik wist wat fado was.
Ik zei je dat ik het niet wist.
Je keek verbaasd

Sem saber o que dizia
Eu menti naquela hora
E disse que não sabia
Mas vou-te dizer agora

Refrão

Omdat ik niet wist wat te zeggen
Heb ik je toen belogen.
Ik zei dat ik het niet wist
Maar ik zal het je nu vertellen.

Refrein

Almas vencidas
Noites perdidas
Sombras bizarras
Na mouraria
Canta um rufia
Choram guitarras
Amor ciúme
Cinzas e lume
Dor e pecado
Tudo isto existe
Tudo isto é triste
Tudo isto é fado

Verdoemde zielen,
Verloren nachten,
Bizarre schaduwen.
In Mouraria
Zingt een pooier
En janken de gitaren
Liefde, jaloezie,
As en vuur,
Verdriet en zonde.
Dat bestaat allemaal.
Dat is allemaal droef.
Dat is allemaal fado.

Se queres ser meu senhor
E teres-me sempre a teu lado
Não me fales só de amor
Fala-me também do fado

Als je mijn vriend wilt zijn
En mij altijd bij je wil hebben,
Praat dan niet enkel over liefde,
Praat dan ook over fado.

É o fado que é meu castigo
Só basceu p'ra me perder
O fado é tudo o que eu digo
Mais o que eu não sei dizer

Fado is mijn foltering
Alleen geboren tot mijn ondergang.
Fado is alles wat ik erover vertel,
Meer nog: wat onuitsprekelijk is.

 

De uitvoering van Quatro Ventos kan ik niet vinden op het internet,
maar Tudo isto é fado gezongen door Amália Rodrigues is ook best mooi ;-)