Toen ik klaen wás deej ons moeder dik män hòrkes kamme.
Nadderhand hí se wälles oit gezeet dässe eigeluk op 'n mäske gehopt hai, toen ze d'n urste keer in verwochting wás. M'schien dässe män durum zô dik kamde.
Ik weet nog dässe zeej :
Diej krullekes,
die komme van't kämke.
Toen ik klein was kamde mijn moeder dikwijls mijn haren.
Later heeft ze wel eens gezegd dat ze eigenlijk op een meisje gehoopt had, toen ze de eerste keer in verwachting was. Misschien dat ze mij daarom zo dikwijls kamde.
Ik weet nog dat ze zei :
Die krulletjes,
die komen van het kammetje.

Voor de uitspraak zie Het kempenlands dialect van Casteren