start printen


Dit jaar heb ik geen vallende sterren gezien. Die worden altijd zo rond mijn verjaardag uit de hemel gestrooid, maar nu heb ik er geen gezien, en ik heb dus ook geen wens kunnen doen.

Mijn buurvrouw, een schat ven een mens, heeft een felle lamp in haar tuin gezet.
Tegen de dieven, daar is ze veel banger voor als ik.
Er staat alleen een heel laag hekje tussen haar en míjn tuin en dat vinden we allebei prima.
Maar nu schijnt die felle lamp - zo'n 200 Watt schat ik - dus recht in mijn ogen als ik 's avonds of 's nachts buiten kom. En dat doe ik wel eens, om naar de maan te kijken of naar de sterren of gewoon om van de duisternis te genieten. De nacht is net zo mooi als de dag.
Donker is het nu niet meer en de sterren verbleken, alleen de maan kan ik nog wel zien.
En als ik dam maar naar het park ga of naar mijn paadje  om van de duisternis te genieten ? ... daar is het niet veel beter. Ook daar overal straatlampen, nu tegen overvallers en verkrachters.
Ik zoek dan maar het meest donkere hoekje met iets minder licht, daar ga ik dan maar staan om naar de sterren te kijken.
Heel Nijmegen staat 's nachts in lichterlaaie, net als alle andere steden, André Kuipers heeft het zelf gezien. Wat een verkwisting van energie.

Nu gaan die jongens naar tuintjes die nog wél donker zijn, om daar dingen te doen die het daglicht niet kunnen velen. En als de hele wereld verlicht is gaan ze naar de maan. De donkere kant.


Ik ga toch maar eens een boompje tussen mij en die lamp zetten. Als ik dan een vallende ster zie, dan is mijn wens, dat er geen dieven zitten, verborgen achter dat boompje.